Σχέση Βαρρόα - κηρύθρας

Ο Ερικ Οστερλουντ μελισσοκόμος , ερευνητής προχώρησε ακόμα πιο πολύ και εφάρμοσε την θεωρία του μικρού κελιού και της μικρής μέλισσας . Έχοντας μικρά κελιά, δημιούργησε συνωστισμό που έχει σαν αποτέλεσμα την καλύτερη ρύθμιση της θερμοκρασίας και της Υγρασίας . Φτιάχνοντας μικρή μέλισσα δημιούργησε αύξηση της παραγωγής λόγο ευκινησίας , ενώ η πιο μεγάλη μέλισσα είναι πιο δυσκίνητη και λιγότερο παραγωγική . Όταν κτίζει η μέλισσα κελιά γόνου τα κάνει μικρότερα ή κατά το μέγεθος της ράτσας της , ενώ για αποθήκευση μελιού τα κάνει πιο μεγάλα. Στην αγορά όμως τα κελιά έχουν ένα μέγεθος ( 5,3 χιλ) υποχρεώνοντας έτσι την μέλισσα να κατασκευάσει τα κελιά του γόνου στα μέτρα που τις δίνουμε αψηφώντας την φυσιολογία της κάθε ράτσας . Ο Οοστερλουντ θεώρησε ότι με το μικρότερο κελί θα γινόταν καλύτερη διαχείριση του Βαρρόα και το πέτυχε σε Εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό σε βαθμό που οι μέλισσες του να μην χρειάζονται θεραπεία. Μπαίνουν λοιπόν πολλά ερωτήματα σε σχέση, με την κυψέλη, τα κελιά του γόνου, και τελικά αν θα πρέπει να μπαίνουν ολόκληρα φύλλα κηρύθρας στα πλαίσια ή είναι προτιμότερο μόνο μια αρχή κηρύθρας 3 - 4 cm για να αφήνουμε την μέλισσα να κάνει σωστά τη δουλειά της ανάλογα με την φυσιολογία της . Στον κόσμο της μελισσοκομίας μεταξύ μελισσοκόμων λέγονται πολλά σωστά αλλά και ορισμένα λάθος , είναι καιρός να κάνουμε περισσότερη έρευνα αν θέλουμε η μελισσοκομία μας να πάει μπροστά. Μην ξεχνάμε ότι όταν ακούγεται μια λανθασμένη φράση, λέξη ή ιδέα, επειδή ακριβώς ακούγεται πολλές φορές από πολλούς στο τέλος λανθασμένα τη θεωρούμε σωστή.